Això era un pollastre
anomenat Martí.
Feia enfadar sa mare,
no la volia Obeid.
-Clic-clic, fii meu, no hi vagis!
Cloc-cloc, fii meu, vine aquí!
-Cloc –cloc, jo vui anar-hí!
Clic-clic en el molí,
que l’era n’està plena
d’aquell blat tan fi.
-Clic-clic, fii meu, no hi vagis!
Cloc-cloc, fii meu, vine aquí!-
La molinereta arriba,
furiosa com un gri.
Li tira un cop de pedra
que es cap li migpartí.
-Cloc-cloc, fii meu, ja t’ho deia!
Clic-clic, fii meu, vine aquí!-
El fregeixen amb tomàtiga
p’ets al•lots del molí.
I ets al•lots el se mengen
amb un bon tassó de vi.
-Cloc-cloc, fii meu, jo t’ho deia!
Clic-clic, fii meu, vine aquí!
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Satíriques
Inca
Assonant
1
IV
Gerineldo, Gerineldo, Gerineldito querido,
¡si te pudiera tener tres horas en mi retiro!
-No se burle usted, señora, no se burle usted conmigo.
Porque soy vuestro criado, señora, os burláis de mí.
-No me burlo, Gerineldo, que de veras te lo digo.
Entre la una o las dos mis padres se habrán dormido.-
Entre la una o las dos, se oye un pequeño ruido.
-¿Quién rodea mi palacio? ¿Quién pasea en mi castillo?
-No tema, soy Gerineldo, que vengo a lo prometido;
Vengo en zapatos de seda por no hacer tanto ruido.-
Se pusieron a hablar como mujer y marido.
Cansaditos de hablar, se quedaron adormidos.
Cuando el Rey se despertó, dos horas el sol nacido,
se fue al cuarto de la Infanta y los encontró dormidos.
Puso mano a la espada: -¿Que les les tiro o no les tiro?
Si mato a Gerineldo, desde niño lo he tenido;
y si mato a la infanta, mi reino será perdido.
Les pondré la espada en medio: les servirá de testigo.-
La infanta se dispiertó: -Dispiértate, amor mío;
despiértate, Gerineldo,
que la espada de mi padre entre los dos ha dormido.
-¿Por dónde me iré, señora, por no ser tan conocido?
-Sale por el jardín mayor a coger flores y lirios.
-¿Dónde vienes, Gerineldo, que estás tan descolorido?
-Vengo del jardín mayor de coger flores y lirios;
la fragancia de la rosa el color me ha bebido.
-No lo niegues, Gerineldo, que con mi hija has dormido.
De la mañanita, a las ocho, seréis mujer y marido.
-La promesa tengo hecha a la Virgen de la Estrella:
de mujer que ha sido mía, de no casarme con ella.
La promesa tengo hecha a la Virgen del Pilar:
mujer que sirve de dama, de no poderme casar.
Guerrera, ja el te daré!
Més d’un any ha que em fa nosa:
un homo tan poca cosa
a ca meva no hi cau bé.
Un dimecres tot lo dia,
cada punt i cada instant,
en tu vaig estar pensant,
i gran tristor que tenia.
I pensava en aquell dia
que us diré:- Clavell daurat,
si vols posar ton estat
en la meva companyia!
Ja sé que diràs, Maria,
que no, prompte i aviat.
Jo sempre m’ho he pensat
que, com prou hauré guardat
ton jardí purificat,
ben servit i mal pagat,
cap rosa no hi coiria!
Només que un altre tendria,
amb poc cost, ton plegat guanyat.
I jo, com a bon criat,
ben servit i mal pagat,
braços amples romandria.