Com te vaig sentir cantar,
la sirena em pareixia,
i em pensava que s’obria
es puig gros de s’Estepar.
Es sereno ha mort un moix
i l'ha duit an el Socós,
ha comprat un cèntim d'oli
i un panet de dos:
per dinar, per sopar,
per sa nina no n'hi ha!
‘Vui pe mi, demà per tu,
la mort no serva respecte.
A tothom trobes defecte
i tu en tens més que ningú.