Sa prenda que més estim,
a Ciutat la m’han posada.
Verge del cel coronada,
a vós la vos encamín.
-Cara de dos mil confits,
vine a dar-me una besada!
-A poc a poc, camarada!
Fins aquí serem amics!
Oh que de guilant noblesa
que mos du aquest curiós!
Passa i no diu “adiós”.
¿Que s’ho deu trobar baixesa?