Un dia de poques feines,
un abre vaig empeltar,
i sa muda va aferrar
i s’abre se va secar
i ara, de llavò ençà,
n’he arraconades ses eines.
-S’altre dia em varen dir,
bona amor, que éreu casada.
-No hi ha paraula donada;
que n’hem parlat, això sí.
Una recordança bona
a dins Campos va deixar:
un infant i una dona.
Ja els mantendrà qui voldrà.