D’aigo de sa Font d’es Quer
jo en tenc una botilleta;
cada glop una pesseta
i cada gota un dobler.
Mon pare era glosador
i mu mare capitava,
i jo som sortit tan ase
com sa closca més gruixada
de ses banyes d’un moltó.
Closques d’ou no en veuen massa
en es fogons d’es trossers:
coes d’ais, ja n’hi ha més
i cotnes de carabassa.