Noltros venim de s’enterro
del sen Pere Guiterró
casat amb madò Guiterra
germana del seu Tambó;
i diuen que ha fet hereu
En Llucià Violí
casat amb Na Xeremies
fia de l’amo En Flautí.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Malnoms
Sineu
98
III
Es fonoi de Son Vadó
enguany no ha ben granat
i encara m’ha aplegat
dotze caixes i un oró.
Jo me’n vaig, si tu te’n vas;
també me vui devertir,
-Llucia, espera’m aquí.
I, si m’ho fas tornar dir,
de carnal farem es fas.
Estaba la niña bordando corbatas
con tijeras de oro y dedal de plata.
Pasó un caballero, pidiendo posada.
-Si mis padres quieren, yo, de buena gana.-
Salieron sus padres, le dieron posada,
le pusieron cama en medio una sala;
cortinajes de oro, sábanas y almohadas;
y a la media noche ya se levantó;
a la más pequeña ya se la llevó.
Se la levó al monte y le preguntó:
-Dime, niña Flora, dime, niña Flor,
dime tu apellido y tu nombre no.
-Me llamo Elena.- ¡Ay, qué desgracia!
Sacó un puñal de oro y allí la mató.
A los quince años, por allí pasó
y vió un pastor y le preguntó:
-De quién es esta ermita que aquí veo yo?
-Es de Santa Elena que usted la mató.
-Maldito el convento y el que lo fundó,
que por ti, Elena, voy a la Inquisición!