Jo no sabia, germans,
que aquesta jove fos nada,
i ara ja està enrevoltada
de perles i diamants.
-Si vos toquen a sa porta
per casar, digau que sí.
I si és viudo, digau-lí
que pens en sa dona morta.
-Ja pens en sa dona morta,
però no me’n puc servir.
Jo som vengut per aquí
a cercar lo que m’importa:
i si tu no estàs resolta,
jo faré altre camí.
En esser casats tots dos,
si s’homo estima sa dona,
-¿Que feis, mu mare? ¿Estau bona?
Me’n vaig! Tenc feines! Adiós!