A mi me’n pren, bona amor,
com l’abre que està a bon lloc,
que; encara que el reguin poc,
no desmaia la verdor.
Dormiu, mirai meu, dormiu;
dormiu si teniu soneta;
dormiu, prenda estimadeta,
que el meu cor teniu catiu.
Noninó li diu sa mare,
noninó an es seu fió,
noninó quan lo bolcava,
noninena noninó.