En Francia nació un niño, ¡qué dolor, qué dolor, qué pena!
En Francia nació un niño, de padre natural,
de re mi, do re fa, de padre natural.
Por no tener padrino, ¡qué dolor, qué dolor, qué pena!
Por no tener padrino, quedó sin bautizar,
do, re, mi, do, re, fa, quedó sin bautizar.
¿Qué nombre le pondremos? ¿qué nombre le pondrán?
Mambrú será su nombre, Mambrú se llamará.
Mambrú, a los quince años, a la guerra se irá.
Mambrú se fue a la guerra , no sé cuando vendrá,
si volverá por Pascua o por la Trinidad.
La Trinidad se pasa, Mambrú no viene ya.
Subamos a la torre a ver quién lo verá.
Por allí viene un barco, noticias traerá.
Las noticias que trae dan ganas de llorar:
Mambrú ha muerto en la guerra, lo llevan a enterrar.
Lo llevan oficiales, lo llevan a enterrar.
La caja era de oro, la tapa de cristal.
Encima de la tapa, una espada va.
Encima de la espada, una corona va,
y encima la corona un ramillete va.
Allá sobre la tumba dos pajaritos van
cantando el pío, pío, cantando el pío, pa;
do, re, mi, do. re, fa, cantando el pío pa.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Temes diversos
Pollença
Assonant
263
IV
El Bon Jesuset demanava pa,
la seva Mareta el fa estudiar.
El Bon Jesuset volia mamar,
la seva Mareta no n’hi vol donar.
El Bon Jesuset demana torrons,
la seva Mareta li mostra cançons.
El Bon Jesuset demana confits,
la seva Mareta li fa fer esclafits.
La Mare de Déu era teixidora
i va teixir un vel per una senyora.
Sa novia s’és casada;
no ho ha fet sebre a ningú:
per quatre cèntims que du
i sa coa manllevada!
D’una flor surt una espina
i d’una espina una flor:
Juana-Aina d’es meu cor,
tu no coneixs qui t’estima