Jo festejava a Llubí
una jove nom Teresa
qui de menjar te peresa,
i com té son, de dormir.
S’estimat, per cosa poca,
de venir se n’ha deixat:
me pens que l’han enconat
de llet e somera loca.
Pístola, pístola,
pístola de la romana.
Cabra coixa no viu sana.
Mardà sull no porta banyes.
L acabra viu al putxol,
suabaix del planiol.
-Cabra, cabra, vine aquí,
jugarem a la guyeta.
-No, perque me menjaràs.
Jo no puc menjar mai carn
en divendres ni en dijous.-
En Tià d’es Bous
me deu cnet i vint sous
i una mula roja.