Vermadors de Son Guineu,
¿teniu por de sa roada ?
En Bernat Massac menava
s’ego blanca i ’nava a peu.
M’han dit, perla preciosa,
que de mi queixosa estau:
comanau-vos a sant Pau,
no tornareu rabiosa.
A sa garriga n’hi ha,
d’herba que es diu sua-sana.
Homo que no arriba a cana,
al•lota, deixa’l anar!