Si anau a Can Amador,
ja no menjareu taiades:
es voltor les s’ha menjades
perque no fessen olor.
Amb sa fauç m’he fet un tai,
da’m un bocí de gonella.
Bé va fer no segar ella;
jo no n’haguera après mai!
Quan jo pens en lo ropit,
es seu viure me conforta:
que un animal tan petit,
per viure, passa Mallorca.