Ja en deu tenir, d’alegria,
avui el senyor Rosselló,
de tenir es germà major
en sa seva companyia!
Com som a ca s’amitger,
dic: Senyor, s’amor, que em costa!
De Fornalutx vénc a posta
i no sé si la veuré.
¿Saps què has de dir a ta mare?
Que s’empatx del seu redol,
que, si per nora no em vol,
jo encara no hi som anada:
que n’estic ben afrontada
que un fii seu m’haja mirada
tant per s’ombra com p’es sol.