Vós teniu l’aigo embassada
bona amor, i no en regareu,
perque a mi no l’am fareu
que no la m’haja pensada.
Si los teus superiors
no em volen perque som pobra,
jo, amb sa mateixa roba,
n’he refuats de millors.
Que de pena pas, i call,
separada de mon bé!
Me'n pren com lo formiguer
que crema davall davall.