Jo tenc una parra de calop vermei.
Tot se fon en pàmpol, pàmpol i rovei.
Jo tenc una parra de dos mil borrons
i ne fa de grossos i de petitons.
Jo tenc una parra de pàmpol rosat,
i s’és feta Grossa de tot s’emparrat.
Jo tenc una parra de dos mil borrons
i un saio-maio que taia cantons.
Jo tenc una parra de dos mil borrons;
no sap fer reims grossos; només aixinglons.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Humorístiques
Artà
Assonant
19
IV
Sa llengo, si ho reparau,
està amb dues tancadures.
Hi ha persones tan pures
que no hi tenen pany ni clau.
Es meu minyonet té son
i el durem a dins es llit:
dormirà tota sa nit
content com un rossinyol.
Vou-veri-vou, vou-veri-vou.
N’heu segat una escarada
i no us heu tret es gipó.
L’any qui ve estareu millor,
que engronsareu un minyó
a s’ombra d’una teulada.