Jo estic a la serenada
i no puc dir si dormiu;
si estau desperta, tossiu,
i sabré si estau colgada.
¿Sols no som mereixedora
d’un “adiós” quan passau?
Que de grossa és sa ponsonya,
estimat, que em demostrau!
Gràcies vos don de ses flors,
de ses ’gostenques també;
vos dic, Bartomeu, Maria,
que estigueu bé l’any qui bé.