Dau-li aigo amb una teula,
si no, amb tassonet d’or.
Oh, Toniet d’es meu cor:
cada hora et voldria veure.
Vós m’enviàreu a dir
que En Bartomeuet ja menja:
ara ja tendreu prou feina
d’anar a moldre en es molí.
A Aubadellet, amorosos;
ja no ho han de demanar;
si se posen a cridar,
són com a cans rabiosos.