Pere-Andreu de S’Estepeta,
si amb tu em feien casar,
me valdria més anar
amb un ca marí a jugar
més enllà de la rimeta.
Comença a can Galió
i acaba a can Deyà:
xuia bastanta n’hi ha
i a can Quart és sa millor.
Amb fosca me’n vaig, amb fosca,
i amb fosca me’n torn venir
perque així no trob cap mosca
que m’enfadi p’es camí.