Saps que ho és, de lluny, Sineu!
Jo no me n’era adonada!
Jesús, i que enyor mu mare!
Però més s’estimat meu.
Afica endins es fauçó,
treu-lo prest, que no es rovei.
¿Tu, que no veus En Vermei
que, se’n va an es ponedor?
D’esta bona casa honrada
no se’n va ningú felló;
antany mos daren panada;
enguany, panada i flaó.