Si a cas me planyeu, garrida;
s’enviar-me’n es bessó,
ses cloveies, bona amor,
encara em donaran vida.
Si la mar tornava tinta
i los peixos paper d’or,
escriuria una carteta
a la prenda del meu cor.
A l’aire me’n vaig, a l’aire,
a l’aire com un colom.
Si voleu sebre qui som:
de ca Na Cutrí d’Algaida.