Adiós, Son Macià;
ja no em veuran més fadrina;
me diran madò Antonina
sa dona del sen Tià.
Hòstia consagrada,
en bones mans t’has posada,
tota feta de carn i sang;
la meva ànima vos coman,
que en el cel sia portada.
Oh càliç, tan divinal,
sang preciosa de Cristo,
no permeteu que jo visca
ni muira en pecat mortal.
-Madò Juana Puput,
¿què heu fet a sa vostra fia?
-Un manto de pèl de ruc
perque el duga qualque dia.