Aqueix bergant d’en Tià
i En Juan de Sa Comuna,
en cinc minuts n’han tosa una:
mirau de quin modo està!
Bondat summa, Vós voleu
que de bon gust vostra sia;
ell jo no vos deixaria
per quant hi ha! Ja ho sabeu!
Com jo sent tocar a sa baula,
ja tenc lo meu cor que em riu,
i mu mare que me diu:
-Obri, que deu esser En Jaume!