Viudeta desgraciada,
vos heu tornada casar.
’Xau fer, que no mancarà
qui us faci morir assotada!
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Vida matrimonial
Selva
2235
III
En Què-diran
se morí de fam,
i En Què-diré
campava ben bé.
-Mon maridet, no em deixeu,
que ha poc temps som jovençana!
-Ma muller, el rei me demana;
si em voleu bé, no ploreu!
Una cosa me conhorta,
i és que Déu m’ho ha enviat:
si jo tenc es cap pelat,
tu n’ets més desgraciat,
que tens una cama torta.