Una cunyadeta tenc
qui amb so mirar dóna vida:
no n’hi ha de més garrida
en tot lo món junt, pretenc.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Cunyades i cunyats
Sineu
2253
III
Vostra mare es deu pensar
que, si amb mi us heu casada,
que no tendré, estimada,
remei, per donar-vos pa.
Jo m’oblig d’anar a captar
sols per no veure-us estar
en el món desconsolada.
No hagués trobat es camí
es dia que em vaig casar;
perque ara no puc anar
aquí on va un fadrí.
Es vengut un ajudant,
al•lotes, i no mos aida.
Voldria li tocàs aire
per darrere i per davant.