Com te veig, sa set me mata;
beuria de lo teu cor.
Oh, quin beure hi fa tan bo
a una cisterneta d’or
amb un poalet de plata!
─Horabaixa em deis “bon dia”.
Compare, ¿que us heu errat?
─Quan p’es portal som entrat,
me creia que es sol sortia.
El qui de vós s’enamora,
de dia no pot venir,
perque s’ha de devertir
passant una llançadora.