Aqueixa cançó que cantes
la me’n tenc de dur a L’Horta
i la tenc de baratar
amb un tros de mula morta.
Ja no hi ha temps que no torn,
i aquest no tornarà.
Si cantó he de voltar
per jo venir-te a cercar,
sa poca barba que et dà
quan Déu te principià
ja t’haurà tornada blanca.
No et ´namors d’aucell que canta
a’s capdamunt de sa branca,
perque, si s’alè li manca,
ja no el tornarà cobrar.
Si sa vergonya he perduda,
¿a on l’he d’anar a cercar?
A ca teva puc anar:
mai en el món n’hi ha haguda