Un día una pastora se fue a pastorear.
Guardando sus rebaños, se puso a cantar:
Do re mi, fa fa fa, do re mi, fa fa fa,
do re mi fa, sol la si do, mi, re, do!
Al pasar por palacio, la Reina que la vió
le dijo: -Pastorcita, tu canto me gustó.
Do re mi, fa fa fa, do re mi, fa fa fa,
do re mi fa, sol la si do, mi, re, do!
Si tú eres buena niña, yo te regalaré
un vestido de seda, también lo bordaré.
¿Quieres vivir conmigo? Feliz tu vivirás,
guardarás mis ganados, también podrás cantar:
-Eso, señora mía, eso no puede ser,
mis padres son ancianos y me han de menester.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Temes diversos
Artà
Assonant
265
IV
-¿Saps qui és mort?
-Sa coa d’es porc.
-¿Saps qui és viu? (o: qui riu)
-En Monseriu.
-¿Saps qui plora?
- Na Mangola.
Fadrins amb ventura hi ha
que en arribar ja festegen,
i altres que malavegen
i no hi poren arribar.
Mirau sa sogra i sa nora
quina escomesa se fan!
per vila s’encontraran
i sa que pot se fa enfora.