Tots plegats mos devertim, a can Llopis, a la fresca. I es qui pateix, que patesca de dolor de sembrat prim.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Segada
Llucmajor
703
II
En acabar de segar, penj sa fauç a una estaca, dic: -Dejuna aquí, vellaca, que ja no tens què menjar.
Ara és hora, coret meu, de plorar i fer combat! No et ‘guesses enamorat de lo que no era teu!
No sap filar ni cosir ni té cap passada bona; germans meus, aquesta dona no serà bona per mi.