Na Juana anava a s’hort,
anava a s’hort d’es Morer,
i En Juan qui l’encalçava:
ja l’agafa, ja la té!
Estimat, sols que passeu
p’es carrer, em dau alegria,
maldament que mai digueu
bones tardes ni bon dia.
Damunt es puig de sa Murta
hi vaig trobar un papaió;
al•lota, sa teva amor
En Pere la se n’ha duita.