En Francia nació un niño, ¡qué dolor, qué dolor, qué pena!
En Francia nació un niño, de padre natural,
de re mi, do re fa, de padre natural.
Por no tener padrino, ¡qué dolor, qué dolor, qué pena!
Por no tener padrino, quedó sin bautizar,
do, re, mi, do, re, fa, quedó sin bautizar.
¿Qué nombre le pondremos? ¿qué nombre le pondrán?
Mambrú será su nombre, Mambrú se llamará.
Mambrú, a los quince años, a la guerra se irá.
Mambrú se fue a la guerra , no sé cuando vendrá,
si volverá por Pascua o por la Trinidad.
La Trinidad se pasa, Mambrú no viene ya.
Subamos a la torre a ver quién lo verá.
Por allí viene un barco, noticias traerá.
Las noticias que trae dan ganas de llorar:
Mambrú ha muerto en la guerra, lo llevan a enterrar.
Lo llevan oficiales, lo llevan a enterrar.
La caja era de oro, la tapa de cristal.
Encima de la tapa, una espada va.
Encima de la espada, una corona va,
y encima la corona un ramillete va.
Allá sobre la tumba dos pajaritos van
cantando el pío, pío, cantando el pío, pa;
do, re, mi, do. re, fa, cantando el pío pa.
-Tu qui fas de mig doctor
i pretens de testa fina,
¿no sabries medecina
per curar mal de ronyó ?
-Jo no trob altre llivell
per curar mal de ronyó
que és jeure dalt una pell
grossa, d’euveia o moltó.
Brot de murta capolada
de dalt a baix d’es carrer:
En Miquel és qui t’agrada,
emperò no te convé.