Quan jo poria cantar,
que en tenia, d’alegria!
I ara, de cada dia,
mon consol és de plorar
quan jo pens i torn pensar
que no tenc lo que tenia:
ja no tenc cap fii ni fia
en sa meva companyia
que lo pugui comandar.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Alegria i tristor
Sineu
427
III
Ses perdius van a pareis
tant per muntanya com costa:
jo no et tornaré resposta,
perque trob que no ho mereixs.
Com era mort En Galet,
a Maideu no la volien,
i ara que ja és mort, diuen:
“Bon lloc és Son Campanet”.
Com estaré ajonoiada,
Déu meu, per a rebre-vós,
m’heu de fer considerada
qui som jo i qui sou Vós.
Un Senyor tan poderós
dins una capsa tan pobra!
Vestiu-lo de blanca roba.
Senyor, an el meu esperit,
que el meu cor ara se troba
per rebre Déu infinit.
Vestiu-lo de blanca roba
d’amor i de caritat
perque el dia del judici
estigui ben preparat
p’al temple de Déu entrar.
Del major Rei la corona,
quina joia n’és tan rica!
N’és ditxosa una persona
de rebre una tal visita.