No us enamoreu, fadrins,
de la fadrina estufada:
n’hi en pren, qualque vegada,
com una col acopada
que n’és podrida dedins.
Qualsevol homo que es casa
i sa dona el corregeix,
un bon cabreste mereix
per acabar d’esser ase.
Carta, ves-te’n aviada
p’es camí de Manacor,
i diràs a mon tresor
que s’oliva s’ha acabada.