Si vos toquen a sa porta,
garrida, digau que sí;
i si és viudo, digau-lí
que pens en sa dona morta.
Encara que sia tonta,
tu no te’n riuràs de mi.
Es fadrins de per aquí
es quedar bé los afronta.
Com te veig, sa set me mata;
beuria de lo teu cor.
Oh, quin beure hi fa tan bo
a una cisterneta d’or
amb un poalet de plata!