Garrideta, pensau-hí
un any si no basta un dia,
perque com sereu amb mi
jo no vui que pugueu dir:
-Estimat, jo no us volia.
Jo i tu, Juana-Maria,
¿que no devem fer paper?
Com nostra mare ens tengué,
Nostro Senyor, ¿que dormia?
Carabassa m’han donada,
carabassa menjaré;
la m’han donada molt grossa:
no sé si la’m ’cabaré.