A poc poc s’encén es foc
si atien ses estelles.
Quina cara fan ses veies
com es joves estan prop!
Jo t’estim, però m’ho call,
i s’amor més me revé;
me’n pren com lo formiguer
que crema davall davall.
Posau llevat i pastau,
que a un altre lloc ja tova.
Tan bon jove, tan bon jove...
No ho és tant com vos pensau!