Es major consol que tenc,
plorar com som tota sola.
Miquel, ningú me consola
més que Déu omnipotent.
Jo la festeig hortolana
quatre mesos en s’estiu,
i quan arrib, ja me diu:
-Menja meló, si en tens gana.
Novia, feis polseguera
amb aquests estufadors,
que d’aquí un any o dos
no botareu tan lleugera.