Quan som a sa roca llisa
de Son Fullana d’es Pou,
m’agafa terratremol:
això és s’amor qui m’avisa.
En Cremat té anomenada
i diuen que sega tant.
Coloma, si et ve davant,
posa’l-te dins sa falcada.
Si és gallarda, ¿qui la guarda?
Si és rica, ¿qui la sofreix?
Si és pobra, ¿qui la vesteix?
Si és lletja, ¿qui s’hi arramba?