D’una flor surt una espina;
d’una mata, un rabassó;
d’una porrassa, un aubó;
d’una gla surt una auzina.
Tres som que anam a sa Cova
i a la mort reparam,
i si tots tres hi quedam
Déu sap qui durà sa nova.
Garrida, l’hora i el punt
que vos vaig haver mirada,
ja vaig dir: Agraciada,
tot quant duis vos riu damunt.