Estimada, surt, que plou
sense estar ennigulat
i tenc es carro encallat
i jo qui suu com un bou.
Posau llevat i pastau,
que a un altre lloc ja tova.
Tan bon jove, tan bon jove...
No ho és tant com vos pensau!
Oh carrer de ma alegria!
Si no ho ets, ho ets estat.
Com jo estava enamorat,
d’un cap a s’altre corria.