Jo vaig veure un moix
dalt una teulada
que en sa boca duia
una sobrassada.
I li vaig dir: -Moix,
da-me’n un bocí.
-Tam-peren-tam,
no em basta per mi!
En Es Llombards tot són roques;
com hi vaig no en puc sortir,
però hi ha unes al•lotes
guapes que no tenen fi.
Vós ja sabeu, vida mia,
que amor se paga amb amor;
vós me pagau amb dolor,
i jo no us hi pagaria.