¿No saps que ses Catalines
totes tiren a una rel?
A sa boca tenen mel;
ses paraules, tot mentides.
¿Voleu-me dir, bona amor,
de què duis tanta ponsonya?
¿Que no sabeu que sa ronya,
com més graten, més picor?
Quin món tan desigualment,
que un és ric i s’altre pobre,
un tot nu, s’altre du roba,
un té pa, s’altre talent,
un té barram que li sobra
i s’altre no té cap dent!