Jo tenc una parra de calop vermei.
Tot se fon en pàmpol, pàmpol i rovei.
Jo tenc una parra de dos mil borrons
i ne fa de grossos i de petitons.
Jo tenc una parra de pàmpol rosat,
i s’és feta Grossa de tot s’emparrat.
Jo tenc una parra de dos mil borrons
i un saio-maio que taia cantons.
Jo tenc una parra de dos mil borrons;
no sap fer reims grossos; només aixinglons.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Humorístiques
Artà
Assonant
19
IV
A Pollença diuen “le”
i a Sóller tracten de “vós”,
a Binissalem “senyors”
i a Ciutat, “vossa mercè”,
oh quin nom tan agradós!
Jo me passeig per sa lluna
sense fer mal a ningú.
De jovenetes com tu,
cada passa en trepig una.
No hi aneu, a Sa Colònia,
que és un lloc molt desertós:
no hi ha infern ni hi ha glòria
ni lloc per enterrar-lós.