Jo tenc una parra de calop vermei.
Tot se fon en pàmpol, pàmpol i rovei.
Jo tenc una parra de dos mil borrons
i ne fa de grossos i de petitons.
Jo tenc una parra de pàmpol rosat,
i s’és feta Grossa de tot s’emparrat.
Jo tenc una parra de dos mil borrons
i un saio-maio que taia cantons.
Jo tenc una parra de dos mil borrons;
no sap fer reims grossos; només aixinglons.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Humorístiques
Artà
Assonant
19
IV
Com la mar fa aquelles ones,
¿ane quin sant acudiu?
Garrideta, un llit teniu
que és bo per jeure-hi persones.
Quan me dugueren sa nova
que m’havia d’embarcar,
jo guardva bestiar
de Morell i Sa Canova.
Mai he passada més gala
que es dia que em vaig casar;
vaig amollar es bestiar:
que par qui té por de tala!