Jo no me vui empatxar:
que ho apleg qui ho ha escampat.
Jo lo que vui és es blat
o farina per pastar;
jo no vos dic roegat,
que em faria vomitar.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Segada
Sant Joan
501
II
Miquelet, no em matis ara;
deixa’m viure un poquet més,
que ara vénen ses cireres,
i jo tenc dos cirerers.
Mai ’via experimentat
que no menjar fos tan bo.
Caspi! Quina veu tenc jo,
avui que no he berenat!
Ses al•lotes deuen dir,
quan passa un fadrí granat:
-¿Tan vei i no s’ha casat?
Qualque trebai deu tenir!-
I jo vaig respondre i dir:
-No n’hi ha cap que m’agrad!