Sa corema ja és passada;
Mare de Déu, que no torn!,
que tenc s’esquena escorxada
d’anar-me a colgar dejorn.
Jo festeig una criada
a Llorito, aun bon casal;
la festeig dins una entrada
sense llum ni cap fanal.
¿D’on veniu vós, lo meu bé,
que d’enyorança som morta?
¿Veniu de fora Mallorca?
no em parleu en foraster.