Tavernera, feis-me un pler,
d’afavorir-me sa mida:
posau suc o llevau vidre,
que se fon sa meva vida
com bec i no el me dau ple.
Perdonau de la tardança
del temps que no som vengut.
No us penseu que haja tengut
pensaments de fer mudança.
Sa tristor i s'enyorança
m'han privada la salut.
Sense pecat, penitència
no en dóna cap confessor;
i vós me’n donau, amor,
i no us ne feis consciència.