A aplegar busques, Mateu,
que ara ve sa primavera;
tu seràs colomí meu
i jo colomina teva.
Et tenc tan a pler a sa casa
com una busca dins s’ui.
No véngues, que no te vui;
per compte meu no fas vasa!
Un temps, en veure soldat,
feia una hora de torcera,
i ara la faig de drecera
perque hi tenc mon bé estimat.