Oh campanaret vermei
de dins la vila de Campos!
¿ara plores –Antes! antes!
com veus que no hi ha remei?
Del món s’ha romput un pern
i un de nou n’han de posar.
Si m’havia de casar,
més amaria cremar
dins ses calderes d’infern.
A Carrutxa pa i ceba
dóna a la comunidat.
Que hi estic, d’encarrutxat!
Mai més m’hi tornaran veure.