Del món s’ha romput un pern
i un de nou n’han de posar.
Si m’havia de casar,
més amaria cremar
dins ses calderes d’infern.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Casament. Noces. Dot
Sineu
1258
III
Tothom me diu: “Lletja, lletja”,
i de lletja no hi puc res.
Tan bon mestre a mi m’ha feta
com la qui més gallarda és.
Oh brot de murta esfuiada!
Oh poncella de roser!
¿Tan desgraciat seré
que un dia no poré fer
amb vós una conversada?
Quan jo poria cantar,
que en tenia, d’alegria!
I ara, de cada dia,
mon consol és de plorar
quan jo pens i torn pensar
que no tenc lo que tenia:
ja no tenc cap fii ni fia
en sa meva companyia
que lo pugui comandar.