Si jo em posava a cantar
una cançó acorada,
no hi ha criatura nada,
ni en el món batiada,
que no es posàs a plorar.
-Madona de sa Ribera,
sa barriola vos cau.
-O deis ver o m’enganau.
¿O cercau que em gir darrere?
Manya mai n’he tengut poca
i dir-te vui, amb raó,
que faç s’obligació
en tot lo que me pertoca.